วันที่ 17 มีนาคม 2567 เวลา 08.57 น.
ประชาชนในซอยประชาอุทิศ 33 เขตทุ่งครุ กรุงเทพฯ ต้องเผชิญกับความหวาดผวาอีกครั้ง เมื่อกลุ่มวัยรุ่นเกือบ 50 คน พร้อมอาวุธครบมือ ทั้งมีด ปืน ระเบิด และเหล็กแป๊บ บุกโจมตีคู่อริกลางดึกเมื่อคืนที่ผ่านมา (16 มีนาคม 2568) ในลักษณะที่ไม่ต่างจากฉากสงครามกลางเมือง
เสียงปืนและระเบิดดังสนั่นเป็นระยะๆ ขณะที่วัยรุ่นเหล่านี้ขับขี่จักรยานยนต์กันมาเป็นขบวน ก่อนเปิดศึกกับกลุ่มคู่อริ ท่ามกลางความตกใจของประชาชนในพื้นที่ที่ทำได้เพียงเฝ้ามองเหตุการณ์อย่างสิ้นหวัง เมื่อการต่อสู้จบลง ฝ่ายที่เหนือกว่าวิ่งถืออาวุธโห่ร้องแสดงชัยชนะ ก่อนแยกย้ายกลับบ้านราวกับวีรบุรุษสงคราม
คำถามที่เกิดขึ้นคือ ทำไมเหตุการณ์เช่นนี้ยังคงเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า? ใครต้องรับผิดชอบต่อพฤติกรรมของเยาวชนเหล่านี้? พ่อแม่ผู้ปกครองรู้หรือไม่ว่าลูกหลานของตนออกมาก่อเหตุสร้างความเดือดร้อนเช่นนี้ หรือพวกเขากลับบ้านไปในฐานะ “เด็กดี” ที่พ่อแม่ไม่เคยตั้งคำถาม?
แม้ชาวบ้านในพื้นที่จะเริ่ม “ชินชา” กับเหตุการณ์เช่นนี้ แต่ความเคยชินไม่ควรกลายเป็นเรื่องปกติของสังคม หากวันหนึ่งเกิดเหตุการณ์บานปลายจนมีผู้บริสุทธิ์ได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิต ใครจะเป็นผู้รับผิดชอบ? ถึงเวลาแล้วที่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องต้องเร่งดำเนินการป้องกันและแก้ไข ก่อนที่ความชินชาของสังคมจะกลายเป็นความสิ้นหวังที่ไม่อาจแก้ไขได้!
