“เซีย” ฉะกระทรวงแรงงานล้มเหลวติดตามนายจ้างจ่ายค่าชดเชย แต่บิดเบือนอ้างว่าช่วยลูกจ้างแล้ว แฉเลขารัฐมนตรีให้สัญญาแล้วหายหลายครั้ง จะให้แรงงานเชื่อมั่นได้อย่างไร

วันที่ 25 มกราคม 2568 เซีย จำปาทอง สส.บัญชีรายชื่อ พรรคประชาชน เปิดเผยกรณีกระทรวงแรงงานบิดเบือนข้อเท็จจริงเกี่ยวกับการช่วยเหลือแรงงานที่ถูกเลิกจ้าง เพื่อปกปิดการที่กระทรวงไม่สามารถติดตามให้นายจ้างจ่ายค่าชดเชยให้ลูกจ้างตามกฎหมายได้ว่า จากกรณีบริษัท ยานภัณฑ์ จำกัด (มหาชน) ผู้ผลิตชิ้นส่วนยานยนต์รายใหญ่ ประกาศเลิกจ้างลูกจ้างจำนวน 859 คน เมื่อวันที่ 26 พฤศจิกายน 2567 ที่ผ่านมา โดยไม่จ่ายสิทธิประโยชน์ตามกฎหมายแก่ลูกจ้าง ทำให้อดีตลูกจ้างเดือดร้อนและรวมตัวยื่นหนังสือขอความช่วยเหลือต่อนายกรัฐมนตรีที่ทำเนียบรัฐบาล เมื่อวันที่ 9 มกราคมที่ผ่านมา
.
ล่าสุดในเว็บไซต์กระทรวงแรงงานวันที่ 24 มกราคม 2568 เวลา 09.00 น. อ้างว่า พิพัฒน์ รัชกิจประการ รมว.แรงงาน กำชับหน่วยงานในสังกัดให้เร่งรัดช่วยเหลือพี่น้องผู้ใช้แรงงานและสั่งให้เฝ้าระวังการเลิกจ้างจำนวนมากของสถานประกอบการ หากเกิดเหตุการณ์เลิกจ้างจะได้ให้ความช่วยเหลือเยียวยาทันท่วงที พร้อมกับมอบหมายให้ อารี ไกรนรา เลขานุการ รมว.แรงงาน เป็นประธานมอบเงินสงเคราะห์จากกองทุนสงเคราะห์ลูกจ้าง และเงินสิทธิประโยชน์ กรณีว่างงาน และกรณีอื่น ๆ ให้แก่ลูกจ้างของบริษัท ยานภัณฑ์ จำกัด (มหาชน) แบ่งเป็นกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน จ่ายเงินสงเคราะห์จำนวน 6,940,560 บาท และสำนักงานประกันสังคมจ่ายเงินสิทธิประโยชน์ฯ จำนวนเงิน 32,056,017.74 บาท รวมสองกรณีเป็นเงิน 38,996,577.74 บาท โดยลูกจ้างจะได้รับเงินประมาณคนละ 70,000 บาท บรรเทาความเดือดร้อนได้ในระหว่างหางานทำ
.
เซียกล่าวว่า ตนมีข้อสังเกตดังนี้ (1) กรณีกรมสวัสดิการฯ จ่ายเงินสงเคราะห์จากกองทุนสงเคราะห์ลูกจ้าง 6,940,560 บาทนั้น เงินดังกล่าวเป็นเงินที่กรมฯ ต้องจ่ายให้ลูกจ้างอยู่แล้วตามระเบียบคณะกรรมการกองทุนสงเคราะห์ลูกจ้าง ว่าด้วยการจ่ายเงินสงเคราะห์ อัตราเงินที่จะจ่ายและระยะเวลาการจ่าย ดังนั้นแม้ไม่มี รมว.แรงงาน สั่งการ ลูกจ้างก็มีสิทธิ์ได้รับตามระเบียบอยู่แล้ว
.
และ (2) กรณีสำนักงานประกันสังคมจ่ายเงินสิทธิประโยชน์กรณีว่างงานและกรณีอื่นๆ ให้แก่ลูกจ้าง รวม 38,996,577.74 บาทนั้น “เงินกรณีว่างงาน” ลูกจ้างไม่จำเป็นต้องไปยื่นหนังสือที่กระทรวงแรงงานหรือที่หน้าทำเนียบ ลูกจ้างก็มีสิทธิ์ได้รับ อีกทั้งเงินก้อนนี้สำนักงานประกันสังคมจะทยอยจ่ายเป็นรายเดือน ไม่ได้จ่ายพร้อมกันในคราวเดียว และจะจ่ายให้ลูกจ้างที่ขึ้นทะเบียนว่างงานและมารายงานตัวว่าลูกจ้างยังว่างงานอยู่ในเดือนถัดไปเท่านั้น หากลูกจ้างหางานทำได้แล้ว ประกันสังคมจะไม่จ่ายเงินให้ ตามเงื่อนไขนี้จึงต้องถามว่าที่บอกว่าจ่ายให้ลูกจ้างรวมเกือบ 39 ล้านบาทนั้นมาจากไหน
.
เซียกล่าวว่า สรุป รมว.แรงงาน ได้เร่งรัดช่วยเหลือส่วนไหนอย่างไร เพราะเงินทั้ง 2 ก้อนนี้ ลูกจ้างมีสิทธิ์ได้รับตามกฎหมายอยู่แล้ว ข้อเรียกร้องที่แท้จริงของลูกจ้างคือขอให้นายจ้างจ่ายค่าชดเชย แต่เลขานุการ รมว.แรงงานกลับบิดเบือนไม่พูดถึงความล้มเหลวของกระทรวงในการติดตามเงินส่วนนี้ และที่รับปากต่อหน้าอดีตลูกจ้างเมื่อวันที่ 9 มกราคม 2568 ว่าจะนำเสนอเรื่องให้ รมว.แรงงาน เซ็นเพื่อเสนอที่ประชุม ครม. อนุมัติเงินงบกลางช่วยเหลือนั้น หายไปไหนทำไมไม่พูดถึง
.
ข้อเท็จจริงคืออารี  ไกรนรา ในฐานะตัวแทน รมว.แรงงาน ให้สัญญากับลูกจ้างในลักณะนี้หลายครั้ง ตั้งแต่ปี  2566 ก็สัญญาแบบนี้กับอดีตลูกจ้างบริษัท บอดี้ แฟชั่น (ประเทศไทย) จำกัด, อดีตลูกจ้างบริษัท แอลฟ่า สปินนิ่ง จำกัด, อดีตลูกจ้างบริษัทเอเอ็มซี สปินนิ่ง จำกัด ผ่านมาปี 2568 ไม่ได้ทำตามสัญญาที่ให้ไว้ ล่าสุดก็ไม่ได้ทำตามสัญญากับอดีตลูกจ้างบริษัทยานภัณฑ์ จำกัด(มหาชน) อีกแล้ว แบบนี้จะให้ผู้ใช้แรงงานเชื่อมั่นการทำงานของกระทรวงแรงงานภายใต้การนำของ พิพัฒน์ รัชกิจประการ ได้อย่างไร