เข้าใจให้ถูก สมาธิมี 2 แบบ
- สมาธิทั่วไป เรียกว่าสมาธิโลก, โลกิยะ หรือ “ฌาน” (การเพ่ง) ที่จิตของผู้ปฏิบัตินั้นยังไม่สงัดจากกามและอกุศล
2. สัมมาสมาธิ (ที่เป็นโลกุตรสมาธิ) คือสมาธิที่เรียกว่า “สัมมาสมาธิ” นั้น จะต้องเป็นสมาธิในมรรคที่สูงกว่าสมาธิโลกมากมาย สัมมาสมาธิในมรรคหมายถึงจิตผู้ปฏิบัติ (red arrow right)”ต้องเป็นผู้สงัดจากกามและอกุศลแล้ว” เท่านั้น
(red circle)”โลกุตรสมาธิ” คือสัมมาสมาธิ ใน “อริยมรรค” (ตรงนี้มีคนเข้าใจน้อยมาก) สมาธิทุกชนิดในโลกที่ผู้ปฏิบัติยังเป็นปุถุชนอยู่ และยังไม่อาจละกามและอกุศลได้ สมาธิชนิดนั้นๆเรียกว่า “สมาธิโลกีย์ หรือสมาธิโลก” จัดว่าเป็น “มิจฉาสมาธิ” ทั้งสิ้น
พุทธศาสนิกชน ยังสับสนเข้าใจผิดกับคำว่า “สมาธิโลกที่เห็นโดยทั่วไป” กับ “สัมมาสมาธิ” ในอริยมรรคมีองค์ 8 ซึ่งมีอยู่เฉพาะในศาสนาพุทธเท่านั้น” หลงผิดคิดไปว่าเหมือนๆกัน
