ก่อนอื่นผมต้องแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ่งต่อจาการไปคุณพ่อฉัตร เดชขุน บิดา อั๋น จตุรงค์ หรือ ( อั๋น บัวเพชร 81 ) สมาคมกู้ชีพ ” กู้ภัยบัวเพชร ” สมุทรปราการ และขอขอบคุณท่าน ที่เรียนเชิญผมเป็นตัวแขกและเจ้าภาพ ขึ้นทอดผ้าบังสุกุล ให้กับ คุณพ่อ พ่อฉัตร เดชขุน ผมขอมอบบทกลอนนี้แทนความรู้สึก
อันร่วมโพธิ์ ร่มไทร แผ่ใบกว้าง
มาแรมร้าง ห่างไกล ใจเศร้าหมอง
พอเหลียวมอง ยิ่งเศร้า เหงาอุรา
ฟ้าวันนี้…สีคล้ำ ดำมืดมิด
ในดวงจิต ลูกน้อย ละห้อยหา
คุณพ่อมา ลาลับ ดับชีวา
อนิจจา ทิ้งลูก ทุกข์คร่ำครวญ
พ่อมาพราก จากไป หัวใจเศร้า
สุดเงียบเหงา ยิ่งคิด จิตโหยหวน
ภาพความหลัง ครั้งเก่า เร้ารัญจวน
พ่อมาด่วน หนีลับ ไม่กลับมา
ไปไม่กลับ หลับไม่ตื่น ฟื้นไม่ได้
มิว่าใคร หนีไม่พ้น ชนทั่วหล้า
การเกิดแก่ เจ็บตาย ในโลกา
เป็นธรรมดา ของมนุษย์ ปุถุชน
ขอกุศล ผลบุญ เกื้อกูลเถิด
ให้ได้เกิด เป็นลูกรัก สักร้อยหน
วิญญาณพ่อ อยู่ไหน จงได้ยล
ลูกทุกคน อาลัยรัก และภักดี
ปรีชา วัชระนัย
ผู้เชี่ยวชาญประจำตัวสมาชิกรัฐสภา
รองหัวหน้าพรรคถิ่นกาขาวชาววิไล
