หยาดฟ้าภัตตาคาร “ห้อยเทียนเหลา” เป็นภัตตาคารแห่งสุดท้ายในตำนาน ที่โด่งดังมาก หลังจากที่ประเทศสยามเปลี่ยนแปลงการปกครอง ในปี พ.ศ. 2475 เป็นต้นมา
“ห้อยเทียนเหลา” ตั้งอยู่บนถนนเสือป่า กทม. นี่เอง มีชื่อเป็นภาษาไทยว่า “หยาดฟ้าภัตตาคาร” ขายอาหารจีน เช่น หูฉลามน้ำแดง เป๋าฮื้อ รังนก รวมถึงอาหารเข่ง คือ ติ่มซำต่าง ๆ เช่น ขนมจีบ ซาลาเปา โดยเฉพาะ ก๋วยเตี๋ยวหลอดกุ้ง
ที่ขึ้นชื่อนอกจากนี้จะมี ขนมเบเกอรี่แบบจีน ๆ เช่น ขนมหน้าแตก พายไส้มะพร้าว และ ซาลาเปาทอด เป็นต้น
ห้อยเทียนเหลา เคยเป็นที่รับรองบุคคลสำคัญของโลก ที่เคยมาเยือนประเทศไทย อาทิ
-ประธานาธิบดี ลินดอน บี. จอห์นสัน ในปีพ.ศ. 2509
-ประธานาธิบดี ริชาร์ด เอ็ม. นิกสัน ในปีพ.ศ. 2512
-ประธานพรรคคอมมิวนิสต์จีน เติ้ง เสี่ยว ผิง ในปีพ.ศ. 2521
จอมพล ป. พิบูลย์สงคราม, จอมพล ถนอม กิตติขจร, จอมพลประพาส จารุเสถียร นอกจากนี้เจ้าสัวชิน โสภณพนิช ก็มักจะมาทานบ่อย ๆ เพราะเมื่อก่อนธนาคารกรุงเทพ สำนักงานใหญ่ ก็ตั้งอยู่ที่ถนนเสือป่า แถว ๆ ห้าแยกพลับพลาไชยเช่นกัน
ดังนั้นในนิยายเก่า ๆ ที่แต่งขึ้นในสมัยนั้น จึงมักมีชื่อ ภัตตาคารนี้ ติดอยู่ในเนื้อเรื่องด้วยเสมอ โดยเฉพาะหัสนิยาย สามเกลอ ชุด พล นิกร กิมหงวน (ของ ป. อินทรปาลิต) จะมีระบุไว้เลยว่า ภัตตาคาร”ห้อยเทียนเหลา” แต่ถ้าภัตตาคารไหน ในเรื่องที่อาหารไม่อร่อย ก็จะตั้งชื่อสมมุตขึ้นเป็นจีน ๆ ว่า “ภัตตาคารบ้วนทิ้ง”
ห้อยเทียนเหลา ภาษาแต้จิ๋ว เรียกว่า ไฮ เทียง เล้า
ไฮ่ แปลว่า ทะเล
เทียง แปลว่า ฟ้า
เล้า แปลว่า ชั้น (หมายถึงสถานที่ที่มีหลายชั้น ก็คือ ตึกนั่นแล) ในความหมายก็คือ ภัตตาคาร ไม่รู้ว่าภาษาอังกฤษ Lounge จะขอยืมไปใช้หรือไร
และแล้ว ก็ไม่มีสิ่งใดจะอยู่ค้ำฟ้า ค้ำทะเลได้ “ไฮเทียงเล้า” ได้ปิดกิจการไปเมื่อ วันที่ 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2531 พ่อครัวก็แตกกระสานซ่านเซ็น ไปเปิดร้านกันใหม่ ใช้ชื่อคล้าย ๆ หรือใกล้เคียงว่า ห้อยขาเหลาบ้าง เทียนห้อยเหลาบ้าง แล้วแต่จะคิดตั้งชื่อกันไปต่างๆนานา
ปัจจุบันนี้สถานที่ตั้งของภัตตาคารห้อยเทียนเหลาเดิม ก็คือ ธนาคารกสิกรไทย สาขาถนนเสือป่า ที่อยู่ข้าง ๆ เสือป่าพลาซ่าแหล่งรวมโทรศัพท์มือถือ พร้อมอุปกรณ์ประกอบอี่น ๆ นั่นเองครับ
โดยส่วนตัวผู้เขียนไปบ่อยมาก เนื่องจาก คุณพ่อชอบทานอาหารที่นี่เป็นประจำใค
