()เมื่อเกิดมา มีอะไรมา? ()เมื่อตายไป มีอะไรไป?
ทุกสรรพสิ่งบนโลกที่เห็นเป็นอยู่ สัมผัสอยู่ เห็นอยู่ รู้อยู่ เรามีชีวิตลมหายใจและสรรพสิ่งที่เป็นอยู่รอบตัวนี้ แท้จริงไม่มีอะไรที่ควรยึดมั่นถือมั่นเป็นของๆตนเลย เพราะไม่ว่าจะเป็นอะไรมันไม่ใช่ของๆเรา ทุกสรรพสิ่งที่เราเคยมี เคยเป็น เราจักต้องทิ้งไว้บนโลกหมดสิ้น หลังจากลมหายใจสุดท้ายสิ้นไป
ซากสังขารอันคร่ำคร่านี้ต้องถูกทิ้งไว้ดุจขยะกองหนึ่ง จะมีเพียงจิตที่ถูกห่อหุ้มด้วยการรับรู้คือวิญญาณ นำพาไปยังภพภูมิอื่นอีกต่อไป หลังจากชีวิตนี้ถูกปลิดปลงลงแล้ว… จิตผู้ตกอยู่ในความหลงยังต้องสืบต่อไปไม่รู้สิ้น ยังดีดดิ้นหมุนต่อไปไม่สิ้นสุด ! วังวนที่เวียนวนนี้เรียกว่า “สังสารวัฏฏ์”
การชำระจิตให้ได้รับการปลดปล่อยเป็นอิสระนั้น ทำได้ยากยิ่ง มีเพียงอุปกรณ์เดียวที่ทำได้คือสติปัฏฐาน และมีทางเดียวที่เดินไปได้คือ “มรรค” นี้คือหนทางปลดวิญญาณออกจากจิตให้เป็นอิสระได้ ให้ดวงจิตเจิดจ้าประภัสสร นิ่งสงบไร้การเกี่ยวพันใดๆ หลุดพันจากโลกได้ เข้าสู่ดินแดนบรมสุขคือมรรคผลนิพพาน







