ผู้คนส่วนใหญ่ในโลกนี้มีความอยากรู้เหมือนๆกันว่า"คนเราเกิดมาทำไม"?ถ้าเราอยากที่จะรู้ว่า”คนเราเกิดมาทำไม”เราก็ต้องรู้ให้ได้ก่อนว่า นก หนู หมู หมา กา ไก่และสัตว์ป่านาๆชนิดทั่วไปนั้น พวกมันเกิดมาทำไม เพราะว่ามนุษย์นั้นก็เป็นสัตว์โลกชนิดหนึ่งเหมือนก้บสัตว์ชนิดอื่นๆ เมื่อเรารู้ว่าพวกมันเกิดมาทำไม ก็จะทำให้เรารู้ได้ว่าคนเราเกิดมาทำไม ??
จากการศึกษา ธรรมะและธรรมชาติ มามากพอสมควร ทำให้ผู้เขียนได้ทราบว่า สัตว์โลกมันเกิดขึ้นมาเพื่อเป็นห่วงโซ่อาหาร ดังนั้นมนุษย์(ในยุคดึกดำบรรพ์)ก็เกิดมาเพื่อเป็นห่วงโซ่อาหารเหมือนกันกับสัตว์ชนิดอื่นๆ
แล้วทำไม ? สัตว์อื่นๆมันถึงต้องยอมเกิดมาเพื่อเป็นห่วงโซ่อาหาร(ให้สัตว์อื่นกินด้วย)??
เป็นเพราะพวกมันคิดไม่เป็น เมื่อพวกมันคิดไม่เป็นพวกมันจึงไม่รู้ เมื่อพวกมันไม่รู้ พวกมีนจึงต้องเกิดมาเป็นห่วงโซ่อาราหาร เช่น กวาวมันไม่รู้ว่า การที่มันคลอดลูกออกมานั้น ลูกมันจะต้องถูกเสือจับกินเป็นอาหาร(ทั้งๆที่มันไม่ได้อะไรเลย)และตัวของมันเองเมื่ออ่อนแอลงไป หนีเสือไม่ทัน ก็ต้องถูกเสือจับกินเป็นอาหารเหมือนกัน อย่าว่าแต่มันจะไม่รู้ว่าลูกที่เกิดมาจะถูกเสือกินเลย อีกทั้งมันก็ยังไม่รู้ว่า การผสมพันธ์ของมันจะทำให้มันตั้งท้องขึ้นมาได้ และมันก็ไม่รู้ว่า เมื่อเกิดมาบนโลกนี้มันมีแต่ความทุกข์ !!
อย่าว่าแต่สัตว์ที่ไม่มีวันรู้ว่าบนโลกนี้มันมีความทุกข์เลย มนุษย์ที่มีความคิดมากว่าสัตว์มากมายหลายเท่า ยังก็ยังไม่สามารถที่จะเห็นความทุกข์ที่มันมีอยู่บนโลกนี้ได้เลย แต่เมื่อประมาณ 2,600กว่าปีที่แล้ว พระศาสดาได้อุบัติขึ้นมาเพื่อสอนให้มนุษย์ได้รู้จักความทุกข์อย่างละเอียด และถ้ามนุษย์ได้รับรู้เรื่องของความทุกข์ที่มันมีอยู่บนโลกใบนี้อย่างมากมาย และก็ไม่มีมนุษย์คนที่จะหนีพ้นจาพความทุกข์ไปได้.
ได้ประพฤติปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้า ก็จะไม่มีใครต้องเกิดมาเป็นทุกข์บนโลกนี้อีกแล้ว แต่เป็นเพราะความทุกข์มันเห็นได้ยากมากๆ จึงไม่ค่อยมีใครเห็นความทุกข์ และเมื่อมนุษย์ไม่เห็นความทุกข์ ไม่รู้จักความทุกข์ มนุษย์จึงไม่เกรงกลัวความทุกข์ มนุษย์จึงอยากเกิดขึ้นมาบนโลกนี้ มีแต่พระอรหันต์เท่านั้นที่ท่านเห็นความทุกข์ เกรงกลัวความทุกข์ จึงได้ประพฤติปฏิบัติธรรมตามคำสอน ของพระพุทธเจ้า เพื่อให้หลุพ้นไปจากความทุกข์บนโลกนี้ ถ้ากวางมันรู้ว่าลูกของมันที่เกิดมาจะต้องถูกเสือกิน กวางมันคงจะไม่ยอมผสมพันธ์เพื่อที่มันจะได้ไม่มีลูกออกมาให้เสือกินอย่างแน่นอน เพราะว่ามันก้อต้องรักลูกของมัน…
ตรีรัก…….(จี้กง รำพัน)
